مهدی یزدانیخرم، برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه برای فیلم «نیمشب»، در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر و در حضور رئیسجمهور، سخنانی بر زبان آورد که فراتر از یک تشکر معمول جشنوارهای بود؛ سخنانی که رنگ خاطره داشت، بوی اعتراض میداد و با تقدیمی معنادار به پایان رسید.
او هنگام دریافت جایزهاش، با اشاره به پیشینه خانوادگی خود گفت: «من در یک خانواده نظامی بزرگ شدم. به مادرم گفتم که نامزد شدهام و نمیدانم به این مراسم بروم یا نه. مادرم گفت من تو را زیر بمباران بزرگ کردم.»
یزدانیخرم با یادآوری نامهایی چون جواد فکوری و عباس بابایی و آنچه «عقابهای ایران» خواند، تأکید کرد اگر در چنین مراسمی از «اتفاقات اخیر» سخنی گفته نشود، حضور معنایی نخواهد داشت.
او در ادامه جملهای گفت که بیش از هر بخش دیگری بازتاب یافت: «مطمئنم هیچ خونی در این خاک ریخته نمیشود مگر اینکه سروی بروید.»
برنده سیمرغ بهترین فیلمنامه، جایزه خود را به «جوانهایی که نیستند تا ببینند» تقدیم کرد؛ عبارتی که سالن را در سکوتی سنگین فرو برد.
یزدانیخرم همچنین از همسرش یاد کرد و گفت: «همسرم شنونده آخرین سکانسهای این فیلم بود؛ او ۹۰۰ کیلومتر دورتر در گور خفته و حتماً من را میبیند.»
نظرات
0